Over Karen

Ik zou je honderdduizend dingen over mezelf kunnen vertellen

Maar die zijn oersaai (want ik ben net als jij ook maar gewoon een mens). Voor jou is het veel leuker om te lezen hoe het zo kwam, dat ik tekstschrijver werd. Want dat is eigenlijk best een bijzonder verhaal…

Op een prachtige ochtend in september, nu een jaar of 5 geleden, werd ik in een file op de A8 geramd door een vrachtwagen. Laag zonnetje, botte pech. De auto waarmee we een week later op vakantie moesten had schade, en ik pleegde een belletje naar de baas dat de auto naar de garage moest en dat ik er de volgende dag weer zou zijn. Die dag later werd een week, die week werd een maand en die maand werd een jaar. Ik liep een forse whiplash op.

Whiplash was een kreet die ik alleen kende uit tv-series en ironische reclames van verzekeringsmaatschappijen. Maar het bleek complexe materie te zijn en het hele whiplash-gebeuren zorgde ervoor dat ik een paar jaar later mijn best wel heel erg leuke baan als taxateur moest opgeven en wat anders moest verzinnen. En ik besloot gewoon om te gaan doen wat ik het aller, allerliefste doe. Ik maakte van een mega-probleem een kans. In mijn ogen een schot voor open doel: ik besloot te gaan schrijven. En het was doodeng maar het werd een van de beste beslissingen ooit. En zo maakte ik van de nood een deugd.

Tijd voor een anekdote

Een van mijn eerste klanten was een consultancybureau dat wordt gerund door twee dames. Twee dames met een ‘Niet lullen maar poetsen’-mentaliteit en een broertje dood aan hoogdravende taal (daar hou ik van). Ze vertelden me dat ze aan het worstelen waren met de tekst die op hun website moest komen te staan.

Inmiddels waren ze twee tekstschrijvers verder, zo vertelden ze, die ze dik betaald hadden. De opdracht die ze hun schrijvers gaven leek zo simpel: schrijf in normale taal wat we voor een ander kunnen betekenen. Hoe moeilijk kan het zijn? was de gedachte. Maar noch schrijver 1, noch schrijver 2 deed wat ze eigenlijk wilden. Dus betaalden ze twee keer (!) voor teksten die ze nooit en te nimmer op hun website plaatsten. Dood- en doodzonde. Blijkbaar was de opdracht nog helemaal zo simpel niet.

Ik deed ze een voorstel

Ik herschreef, vrijblijvend want ze hadden al een bak geld uitgegeven, 1 pagina tekst. Zodat ze konden zien wat ik doe en hoe ik dat aanpak. De volgende ochtend kreeg ik een e-mail terug met een uitnodiging voor koffie. En we dronken koffie. En ik dacht alleen maar Nou, daar komt ‘ie. Dit moet anders, dat moet anders. Maar nee, niks van dat alles. Ik kreeg de volgende feedback en ik zal het nooit vergeten:

De ene dame zei ‘Als ik je tekst lees dan begrijp ik niet hoe ik dat zelf niet heb kunnen schrijven. Je schrijft precies zoals ik het bedoel en dit is hoe ik het wil.’ Bam. Die kwam binnen.

En dat was mooi. Ik was er stil van. Als onzekere starter was dat voor mij een hele opsteker. Als ik eraan terugdenk voel ik nog steeds hoe mijn wangen gloeiden van die ene opmerking.

Terwijl ik een beetje verbaast het compliment dat ik zojuist had gekregen liet landen, zei de andere dame tegen mij ‘Neem van mij nou maar aan dat jij in Tekstschrijversland een heel verschil kunt maken.’ Pats. En dat was opsteker nummer twee.

Barstend van de energie, apetrots op ogenschijnlijk een paar zinnetjes die voor mij een reusachtig compliment vormden, en zielsgelukkig, reed ik naar huis met een goed betalende opdracht op zak. Ik kon aan de slag met het schrijven en herschrijven van alle teksten op de website.

Het waren die paar zinnen die ervoor zorgden dat ik doorzette, trainingen volgde en werkelijk alles vreet wat er te lezen valt op het gebied van tekstschrijven en copywriting. Ik doe wat voor mij voelt als een tweede huid: schrijven. Daar word ik namelijk heel gelukkig van, en ik hoop mijn klanten ook.

En verder. Ja, wat wil je weten over mij? Dat ik een zonnig karakter heb blijkt waarschijnlijk wel uit de columns die ik (ook graag) schrijf. Die zorgen tot mijn eigen schik geregeld voor het nodige geproest en hilariteit. Maar of ik nou een tekst schrijf die ervoor zorgt dat jouw business beter gaat lopen of dat ik een column schrijf, het is mij om het even. Als ik mag en kan schrijven dan is mijn dag gauw goed.

%d bloggers liken dit: